informacje i publikacje z kategorii - odpady, ochrona środowiska, ekologia|Tuesday, November 21, 2017
Znajdujesz się tutaj: Home » Ustawa o odpadach rozdział 2

Ustawa o odpadach rozdział 2

Ustawa o odpadach z dnia dnia 27 kwietnia 2001 – Rozdział 2

Art. 5.

Kto podejmuje działania powodujące lub mogące powodować powstawanie odpadów,
powinien takie działania planować, projektować i prowadzić, tak aby:
1) zapobiegać powstawaniu odpadów lub ograniczać ilość odpadów i ich negatywne
oddziaływanie na środowisko przy wytwarzaniu produktów, podczas
i po zakończeniu ich użytkowania,
2) zapewniać zgodny z zasadami ochrony środowiska odzysk, jeżeli nie udało
się zapobiec powstawaniu odpadów,
3) zapewniać zgodne z zasadami ochrony środowiska unieszkodliwianie odpadów,
których powstaniu nie udało się zapobiec lub których nie udało się
poddać odzyskowi.

Art. 6.


Wytwórca odpadów jest obowiązany do stosowania takich sposobów produkcji lub
form usług oraz surowców i materiałów, które zapobiegają powstawaniu odpadów
lub pozwalają utrzymać na możliwie najniższym poziomie ich ilość, a także ograniczają
negatywne oddziaływanie na środowisko lub zagrożenie życia lub zdrowia
ludzi.

Art. 7.

1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do postępowania z odpadami w sposób
zgodny z zasadami gospodarowania odpadami, wymaganiami ochrony środowiska
oraz planami gospodarki odpadami.
dodany art. 4a wchodzi
w życie z dn.
1.01.2008 r. (Dz.U. z
2005 r. Nr 175, poz.
1462).
2. Posiadacz odpadów jest obowiązany w pierwszej kolejności do poddania ich odzyskowi,
a jeżeli z przyczyn technologicznych jest on niemożliwy lub nie jest
uzasadniony z przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych, to odpady te należy
unieszkodliwiać w sposób zgodny z wymaganiami ochrony środowiska oraz
planami gospodarki odpadami.
3. Odpady, których nie udało się poddać odzyskowi, powinny być tak unieszkodliwiane,
aby składowane były wyłącznie te odpady, których unieszkodliwienie w
inny sposób było niemożliwe z przyczyn technologicznych lub nieuzasadnione z
przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych.
4. Ministrowie właściwi do spraw: gospodarki, budownictwa, gospodarki przestrzennej
i mieszkaniowej, gospodarki morskiej, łączności, transportu, zdrowia,
rolnictwa, wewnętrznych oraz Minister Obrony Narodowej, każdy w zakresie
swoich kompetencji, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska
mogą określić, w drodze rozporządzeń, szczegółowy sposób postępowania
z niektórymi rodzajami odpadów, kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego
postępowania z odpadami.

Art. 8.


Zakazuje się postępowania z odpadami w sposób sprzeczny z przepisami ustawy
oraz przepisami o ochronie środowiska.

Art. 9.


1. Odpady powinny być w pierwszej kolejności poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane
w miejscu ich powstawania.
2. Odpady, które nie mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwiane w miejscu
ich powstawania, powinny być, uwzględniając najlepszą dostępną technikę
lub technologię, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. -
Prawo ochrony środowiska, przekazywane do najbliżej położonych miejsc, w
których mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwione.
3. Niesegregowane odpady komunalne, pozostałości z sortowania odpadów komunalnych
oraz komunalne osady ściekowe powinny być poddane odzyskowi lub
unieszkodliwianiu na obszarze tego województwa, na którym zostały wytworzone,
w instalacjach spełniających wymagania najlepszej dostępnej techniki lub
technologii, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo
ochrony środowiska, lub w miejscach najbliżej położonych miejsca ich wytworzenia.
4. Niesegregowane odpady komunalne, pozostałości z sortowania odpadów komunalnych
oraz komunalne osady ściekowe mogą być poddane odzyskowi lub
unieszkodliwianiu na obszarze województwa innego niż wymienione w ust. 3,
jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do instalacji przeznaczonej do
odzysku lub unieszkodliwiania, spełniającej wymagania najlepszej dostępnej
techniki lub technologii, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. – Prawo ochrony środowiska, lub miejsca przeznaczonego do tego samego
odzysku jest mniejsza niż odległość do instalacji lub miejsca położonego
na obszarze tego samego województwa.
5. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do unieszkodliwiania odpadów medycznych
o właściwościach zakaźnych, zwanych dalej “zakaźnymi odpadami medycznymi”, oraz do unieszkodliwiania odpadów weterynaryjnych o właściwościach zakaźnych, zwanych dalej “zakaźnymi odpadami weterynaryjnymi”.

Art. 10.

1. Odpady powinny być zbierane w sposób selektywny.
2. Podmiot prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych
jest obowiązany do selektywnego odbierania odpadów oraz ograniczania ilości
odpadów ulegających biodegradacji kierowanych do składowania.

Art. 11.

1. Zakazuje się mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów oraz mieszania
odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, z zastrzeżeniem
ust. 2.
2. Dopuszcza się mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów oraz mieszanie
odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, w celu
poprawy bezpieczeństwa procesów odzysku lub unieszkodliwiania odpadów
powstałych po zmieszaniu, jeżeli w wyniku prowadzenia tych procesów nie nastąpi
wzrost zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska.
3. W przypadku gdy odpady niebezpieczne uległy zmieszaniu z innymi odpadami,
substancjami lub przedmiotami to powinny być one rozdzielone, jeżeli zostaną
spełnione łącznie następujące warunki:
1) w procesie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów powstałych po rozdzieleniu
nastąpi ograniczenie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska,
2) jest to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.
4. Transport odpadów niebezpiecznych z miejsc ich powstawania do miejsc odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów odbywa się z zachowaniem przepisów obowiązujących
przy transporcie towarów niebezpiecznych.
5. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki, kierując się koniecznością ograniczania negatywnego oddziaływania
na środowisko wynikającego z transportowania odpadów niebezpiecznych,
określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób stosowania przepisów
o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych do transportu odpadów
niebezpiecznych.

Art. 12.

Unieszkodliwianiu poddaje się te odpady, z których uprzednio wysegregowano odpady
nadające się do odzysku.

Art. 13.

1. Zabrania się odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami lub
urządzeniami spełniającymi określone wymagania.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:
1) posiadaczy odpadów prowadzących odzysk za pomocą działań określonych
jako R10 w załączniku nr 5 do ustawy,
2) osób fizycznych prowadzących kompostowanie na potrzeby własne.
2a. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje odpadów oraz warunki ich odzysku w procesach odzysku R14 i
R15, wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy,
2) rodzaje odpadów i warunki unieszkodliwiania odpadów w procesie unieszkodliwiania
D2, wymienionym w załączniku nr 6 do ustawy,
poza instalacjami i urządzeniami, uwzględniając właściwości tych odpadów.
2b. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia,
warunki odzysku za pomocą procesu odzysku R10, wymienionego w załączniku
nr 5 do ustawy, i rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego odzysku,
uwzględniając potrzebę ochrony życia i zdrowia ludzi oraz ochrony środowiska.
3. Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza instalacjami
i urządzeniami, jeżeli na terenie gminy nie jest prowadzone selektywne zbieranie
lub odbieranie odpadów ulegających biodegradacji, a ich spalanie nie narusza
odrębnych przepisów.
4. Jeżeli spalanie odpadów ze względów bezpieczeństwa jest niemożliwe w instalacjach
lub urządzeniach przeznaczonych do tego celu, [wojewoda]
województwa> może zezwolić na spalanie poza instalacjami lub urządzeniami,
określając w drodze decyzji miejsce spalania, ilość odpadów, warunki spalania
danego rodzaju odpadu oraz czas obowiązywania tej decyzji.
4a. Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 4, zawiera:
1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidywanych do unieszkodliwiania;
w przypadku gdy określenie rodzaju jest niewystarczające do ustalenia
zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla środowiska, właściwy organ
może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego
i właściwości odpadów,
2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych unieszkodliwianiu
w okresie roku,
3) oznaczenie miejsca prowadzenia działalności w zakresie unieszkodliwiania
odpadów,
4) szczegółowy opis stosowanych metod unieszkodliwiania odpadów,
5) proponowany czas obowiązywania decyzji.
5. Instalacje oraz urządzenia do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów mogą być
eksploatowane tylko wówczas, gdy:
1) nie zostaną przekroczone standardy emisyjne, określone na podstawie odrębnych
przepisów,
2) pozostałości powstające w wyniku działalności związanej z odzyskiem lub
unieszkodliwianiem będą poddawane odzyskowi lub unieszkodliwiane z zachowaniem
wymagań określonych w ustawie.
6. W razie niedopełnienia przez posiadacza odpadów prowadzącego odzysk lub
unieszkodliwianie odpadów, obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 5 oraz w
art. 11, art. 12 i art. 25 ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może
wydać decyzję o wstrzymaniu tej działalności. Posiadacz odpadów pomimo
wstrzymania prowadzonej działalności jest obowiązany do usunięcia jej skutków
na własny koszt.
7. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu działalności wszczyna
się z urzędu.
8. W przypadkach określonych w ust. 6, na wniosek posiadacza odpadów, wojewódzki
inspektor ochrony środowiska może ustalić termin do usunięcia stwierdzonych
nieprawidłowości, a w razie nieusunięcia ich w tym terminie – wstrzyma
działalność związaną z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów.
9. W decyzji, o której mowa w ust. 6 i 8, określa się termin wstrzymania działalności
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia.